CHROMOTERAPIA

                                                 CZYM JEST CHROMOTERAPIA?

Chromoterapia to inaczej leczenie kolorem.Przez wieki używano wiedzę o kolorach, do przywracania nimi równowagi i harmonii w organizmie człowieka i otoczeniu.
Kolory działają w dwóch kierunkach. Mogą pobudzać i uspokajać, podniecać lub usypiać, drażnić lub koić, oziębiać albo ogrzewać. Każda barwa wywiera inny wpływ na nasz umysł i ciało.

                                                 JAK DZIAŁA CHROMOTERAPIA?

 Głównym narzędziem leczniczym w chromoterapii jest światło o odpowiedniej barwie. Dotknięte chorobą miejsca na ciele pacjenta naświetla się właściwym kolorem, np. przepuszczając wiązkę światła białego przez barwny filtr. Początkowe seanse trwają ok. 15 minut, potem przedłuża się je do pół godziny na nawet godziny. Odmianą tej terapii jest koloropunktura - naświetlanie wiązkami kolorowego światła odpowiednich receptorów akupunkturowych. Naświetlać można także wodę do picia. Chromoterapia zaleca także spożywanie pokarmów o odpowiednim kolorze, ubieranie się w określone barwy i kąpiele w kolorowej wodzie. Ważne jest też, żeby przebywać w pomieszczeniach, gdzie dominuje dany kolor.

                                                ZASTOSOWANIE CHROMOTERAPII

 Terapeuci wiedzą, że poszczególne barwy mają różne długości fal. Znając te długości, wiedzą, jaką barwę wykorzystać w leczeniu konkretnego schorzenia.
I tak np: barwy ciepłe stosuje się w terapiach służących pobudzeniu aktywności, natomiast barwy zimne służą do wywołania efektu uspokajającego.
Stosunkowo niedawno odkryto, że odpowiedni dobór kolorów może tak silnie wpływać na psychikę i emocje, że zaczęto ten fakt wykorzystywać w szpitalach do wspomagania procesów leczenia. Na świecie są już szpitale, w których zależnie od potrzeb pacjentów sale mają różne kolory: czerwony służy do pobudzania energii chorych, pomarańczowy przywraca im radość, zielony poczucie równowagi, turkusowy zwiększa odporność, a niebieski pomaga odzyskać spokój i ukojenie. Należy jednak pamiętać, że niewłaściwie stosowana chromoterapia może wywołać też wiele skutków ubocznych. Dlatego ta terapia nie powinna być stosowana na własną rękę.

                                         KOLORY I ICH WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE:

• czerwony - wzmacnia organizm (zwłaszcza mięśnie, pęcherzyk żółciowy i śledzionę). Pobudza, przyspiesza tętno i krążenie, podnosi temperaturę ciała, pobudza przemianę materii. Wskazania: reumatyzm, przeziębienie, neurastenia
• pomarańczowy - regeneruje i wzmacnia, nieco delikatniejszy w działaniu od czerwonego. Stymuluje oddychanie i krążenie, reguluje ciśnienie krwi. Związany ze śledzioną, reguluje przemianę materii. Odpowiedzalny za funkcje seksualne. Wzmacnia koncentrację. Wskazania: kłopoty z oddychaniem, astma, katar, skurcze, dolegliwości związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem nerek.
• żółty - działa na mięśnie, układ pokarmowy - pobudza metabolizm. Wzmacnia psychikę: aktywizuje i pobudza do działania, napełnia optymizmem. Pomaga odzyskać radość, wydobyć z depresji. Wskazania: choroby wątroby, problemy z układem pokarmowym, reumatyzmem, złe samopoczucie, chroniczne zmęczenie.
• zielony - barwa uspokajająca i odprężajaca. Wzmacnia serce, układ krążenia, wycisza, relaksuje, obniża ciśnienie krwi i przywraca równowagę. Wskazania: nadciśnienie, bezsenność, problemy z układem krążenia, reumatyzm
• niebieski - relaksuje i usypia, odpręża układ nerwowy. Działa przeciwnie do koloru czerwonego. Posiada działanie uaktywniające procesy wewnątrzkomórkowe, działa korzystnie na tkankę łączną, śluzówkę, płyny surowicze i limfę. Wskazania: nerwica, żółtaczka u niemowląt, skurcze żołądka, wrzody, ból gardła, epilepska, zapalenie oczu, ból zębów, migreny.
• fioletowy - uspokaja, odpręża, zmniejsza pobudzenie nerwowe. Korzystnie działa na pracę umysłu, stymulując wysiłek intelektualny. Wskazania: zatrucia organizmu, problemy z układem krążenia, intensywny wysiłek fizyczny. 

  Bibliografia:

  http://santi.manifo.com/leczenie-kolorami

  http://zdrowylink.pl/chromoterapia-leczenie-kolorami

  http://pl.wikipedia.org/wiki/Koloroterapia

HIPOTERAPIA

"Hipoterapia jest  formą rehabilitacji psycho-ruchowej, do której stosuje się konia. Jest jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej, czyli oddziałującej jednocześnie ruchowo, sensorycznie, psychicznie i społecznie. Stosowana jest zarówno u dzieci, u młodzieży, jak i u dorosłych."

Wielu osobom hipoterapia kojarzy się bardziej z hipopotamami, 

a nie z końmi , a zatem skąd ta nazwa ?

Słowo hipoterapia pochodzi od greckiego hippos, czyli koń, drugi człon tego wyrazu to terapia, czyli działanie mające na celu przywracanie zdrowia. Tak więc hipoterapia to przywracanie zdrowia  przy pomocy koni.

Już Hipokrates w V wieku p.n.e. zalecał jazdę konną jako gimnastykę pobudzającą funkcje organizmu i łagodzącą różne schorzenia. Sokrates (469-399 p.n.e.) natomiast doszedł do wniosku, że jazda konna zajmuje wśród ćwiczeń gimnastycznych istotne miejsce, gdyż ćwiczy nie tylko ciało, ale i zmysły.

Oddziaływanie hipoterapii:

Strefa fizyczna: podnoszenie ogólnej sprawności, normalizacja napięcia mięśniowego; torowanie prawidłowego wzorca chodu; poprawa koordynacyjnych zdolności motorycznych, głównie równowagi i poczucia rytmu; poprawa orientacji w przestrzeni i schemacie własnego ciała; stymulacja i normalizacja czucia głębokiego i powierzchniowego. 

Strefa emocjonalno-motywacyjna: wzrost motywacji i akceptacji procesu terapeutycznego; zwiększenie poczucia własnej  wartości; zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych. 

Strefa poznawcza: stymulacja odbioru wrażeń zmysłowych; poprawa percepcji wzrokowej i słuchowej; stymulacja uwagi, pamięci, myślenia, mowy; nabywanie i rozwijanie nowych umiejętności. 

Strefa społeczna: aktywizacja psychospołeczna, rozwijanie pozytywnych relacji społecznych.

ZESPÓŁ HIPOTERAPEUTYCZNY

-Lekarz prowadzący lub konsultujący zespół.

-Wykwalifikowany hipoterapeuta.

-Współpracownicy: fizjoterapeuta, psycholog, pedagog, pedagog specjalny, logopeda, neurolog, ortopeda lub inny specjalista w zależności od specyfiki problemu pacjenta.

Poniżej zamieszczam krótki, 5-cio minutowy filmik, który jest w formie wywiadu z hipoterapeutką oraz matką jednej z podopiecznych. Gorąco polecam! ;)

Źródła:

1. http://www.helenow.pl/hipoterapia/hipoterapia_formy.html

2.  http://pl.wikipedia.org/wiki/Hipoterapia

3. http://jankomuzykant777.wordpress.com/2012/03/07/wywiad-o-hipoterapii/

MUZYKOTERAPIA

Bardzo popularną i wykorzystywaną przez wielu ludzi na co dzień, jest muzykoterapia. Wykorzystuje ona muzykę oraz jej elementy w celu przywracania zdrowia fizycznego, jak i psychicznego. Ciekawostką jest fakt, iż muzykoterapia stosowana była już w czasach plemiennych, kiedy to szaman w trakcie rytuałów leczniczych stosował śpiew, grę na instrumentach oraz taniec jako formę terapii. Obecnie stosuje się ją również w walce z niepełnosprawnością.

Ze względu na techniki stosowane obecnie w muzykoterapii, dzielimy ją na:
MUZYKOTERAPIĘ AKTYWNĄ-do której zalicza się oddziaływania angażujące „fizycznie” (jak śpiew, gra na instrumentach, ruch przy muzyce, improwizacja)
MUZYKOTERAPIĘ RECEPTYWNĄ- podstawą jest słuchanie muzyki, relaksacja i wizualizacja.

Równolegle dzielimy ją również na:
MUZYKĘ W TERAPII- muzyka stosowana jest jako element każdej sesji – istotny, jednak nie zawsze podstawowy. Często stanowi tło lub uzupełnienie stosowanych technik psychoterapeutycznych czy ćwiczeń rehabilitacyjnych.
MUZYKA JAKO TERAPIA- wyznacza muzyce priorytetowe miejsce w czasie każdej sesji. Uznaje się, że już sam kontakt z muzyką, jej odtwarzanie lub tworzenie ma znaczący walor terapeutyczny.

W sesji muzykoterapii, może uczestniczyć każdy, niezależnie od wieku i płci. Przeciwwskazania odnoszą się jedynie do osób cierpiących na tzw. epilepsję muzykogenną oraz w przypadkach ostrych stanów psychotycznych.

 Współcześnie na świecie istnieje kilka głównych modeli muzykoterapii, pośród których należy wymienić:

• Muzykoterapia kreatywna (zwana również muzykoterapią Nordoff-Robbins)
• Wizualizacja Kierowana z Muzyką (Guided Imagery and Music)
• Muzykoterapia improwizacyjna
• Muzykoterapia zorientowana analitycznie
• Muzykoterapia behawioralna

W Polsce zaś najbardziej znane są metody:

• Portret Muzyczny (E. Galińskiej)
• Mobilna Rekreacja Muzyczna (M. Kierył)
  
  Elementy muzyki:
  
• rytm (uporządkowanie materiału muzycznego w czasie)
• melodia (uszeregowanie wysokości dźwięku)
• barwa
• dynamika
• agogika (tempo)
• harmonia (współbrzmienie kilku dźwięków)

Muzyka wpływa na:

• samopoczucie człowieka
• napięcie mięśni
• układ krążenia (podwyższa lub obniża puls)
• działa na układ pokarmowy i oddechowy
• odpowiednio dobraną muzykę stosuje się w łagodzeniu bólu i w czasie zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych, w położnictwie i ginekologii
• oddziaływanie muzyką stosuje się w chorobach psychosomatycznych, a także w rehabilitacji narządów ruchu

Cele muzykoterapii:

• uspokojenie, rozluźnienie
• poznanie (cel dydaktyczno-poznawczy)
• zabawa
• poznanie siebie nawzajem
• kulturotwórcza
• wytworzenie za pośrednictwem muzyki równowagi pomiędzy sferą przeżyć emocjonalnych a procesami fizjologicznymi

Funkcje:

• muzyka pozwala na docieranie do głęboko ukrytych konfliktów oraz wydobywa i aktywizuje emocje
• poprawa nastroju uczestnika oraz realizacja ćwiczeń zaburzonych sfer psychicznych
• dostarczenie pozytywnych przeżyć uczestnikowi
• pozwala na specyficzne doznania mogące doprowadzić do głębszego zainteresowania muzyką
• wspólne przeżywanie pozytywnych emocji daje szansę na przełamanie barier nieśmiałości, rozładowanie napięcia
• stwarzanie okazji do zabawy

Zródła:
www.wikipedia.org/muzykoterapia
http://www.tematy.info/artykuly/terapia1.htm

DOGOTERAPIA

Jedną z najbardziej znanych form terapii jest ta, z pomocą najwierniejszego przyjaciela człowieka, czyli psa. Nosi ona nazwę dogoterapii i jest wspaniałym narzędziem pracy z osobami cierpiącymi na porażenie mózgowe, ADHD, autyzm, nerwice czy zespół downa. Ma ona bardzo szerokie zastosowanie i daje świetne efekty. Dogoterapia to najbardziej naturalny sposób "przemycenia" trudnych,  czasem żmudnych ćwiczeń wspomagających rehabilitację z pomocą odpowiednio wybranych i wyszkolonych psów. Celem tej terapii jest oczywiście wszechstronny rozwój podopiecznego, ale spełnia ona jeszcze wiele innych zadań. 

Poprzez dogoterapię możemy:

-rozwijać mowę i wzbogacać język

-przełamywać lęk

-rozwijać funkcje poznawcze

-stymulować zmysły

-rozwijać myślenie przyczynowo- skutkowe

-stymulować pracę mięśni

-budować poczucie własnej wartości, pewności siebie

-uczyć samodzielności

-łagodzić stres, samotność

-budować więzi emocjonalne

-motywować do podejmowania działań

To znaczy, że ma ona przede wszystkim pomagać w przywróceniu ludziom zdrowia, uśmiechu i wiary we własne siły!

Poniżej wstawiam fragmenty wywiadu z dogoterapeutkami. Cały ten wywiad możecie przeczytać na stronie ekorodzice.pl 

EKORODZICE.PL: Jaką rolę pełni czworonóg w leczeniu chorych dzieci? Przy jakich schorzeniach jego pomoc jest niezastąpiona?

Katarzyna Goździewska: Dogoterapia nie leczy. Pomaga za to w przypadku różnych schorzeń minimalizować ich skutki. W zasadzie przy każdym schorzeniu czy zaburzeniu rozwoju może być włączona do działań terapeutycznych. W naszej pracy można się spotkać między innymi z dziećmi: autystycznymi, niepełnosprawnymi intelektualnie czy ruchowo, z zespołem Downa oraz innymi zaburzeniami o podłożu genetycznym, z zespołem ADHD, z wadami słuchu, wzroku. Pies doskonale może też wspierać rozwój maluchów pełnosprawnych. 

EKORODZICE.PL: Czy dogoterapia jest bezpieczna? 
K.G.: Pod warunkiem że jest odpowiednio zaplanowana, odpowiedzialnie poprowadzona oraz wykorzystuje psa odpowiednio przygotowanego do pracy. A u dziecka, z którym pracujemy, nie stwierdzono lekarskich przeciwwskazań do kontaktu z czworonogiem. 

EKORODZICE.PL: Czy rodziców o chudym portfelu będzie stać na zajęcia z dogoterapii? A może są organizacje, w których zajęcia odbywają się bezpłatnie lub są częściowo refundowane?

Danuta Jagodzińska: Dogoterapia jest bardzo popularna w naszym kraju. Prowadzona jest przez fundacje, stowarzyszenia i osoby niezrzeszone. Można spotkać się z zajęciami dogoterapeutycznymi w szkołach, przedszkolach, szpitalach lub innych ośrodkach. Część tych działań prowadzona jest w wolontariacie, część odpłatnie. Jednak NFZ nie refunduje zajęć dogoterapeutycznych.

EKORODZICE.PL: Od kogo najlepiej kupować psa, którego chcemy wyszkolić na pomocnika terapeuty?

D.J.: Jest to pytanie, które często budzi kontrowersje. Są osoby, które twierdzą, że tylko z psem rasowym można wspomagać rehabilitację, inne, że z psem ze schroniska, a jeszcze inne, że nie ma znaczenia, skąd pochodzi zwierzę. Osobiście jestem zwolenniczką psów rasowych z dobrych hodowli, w których szczenięta są właściwie wychowywane i przygotowywane do życia, ponieważ wtedy wiem, czego się mogę po nich spodziewać. 

EKORODZICE.PL: Czy osoba, która chce zostać dogoterapeutą, musi mieć jakiś specjalny "papierek" albo kwalifikacje?

D.J.: W Polsce zawód dogoterapeuty nie posiada statusu prawnego. Nie oznacza to jednak, że nie ma określonych wymagań wobec osób zajmujących się tą działalnością. Opiekun powinien mieć wykształcenie pedagogiczne, lubić pracę z dziećmi i posiadać dobrze ułożonego czworonoga z predyspozycjami do kontaktów z osobami niepełnosprawnymi. Wszystko razem powinno gwarantować sukces.

Źródła:

1.  http://dogoterapia.org.pl/joomla/index.php?option=com_content&view=article&id=42&Itemid=33

WSTĘP

Serdecznie witamy na naszym blogu

Nazywamy się Gosia Sosnowska i Paulina Noga. Studiujemy pedagogikę specjalną na Uniwersytecie Gdańskim. Jesteśmy osobami pełnymi energii i uśmiechu, które nie potrafią usiedzieć w miejscu. Uważamy, że życie osoby niepełnosprawnej wcale nie musi być nudne, monotonne i smutne. Dlatego na naszym blogu będziemy starały się przedstawić różne formy terapii, która pomoże odzyskać tym osobom radość życia i uczyni je bardziej kolorowe ;) 

Zapraszamy do odwiedzania bloga!